Zgodnie z art. 56a k.p.w. wnoszę zażalenie na niewniesienie wniosku o ukaranie w sprawie parkowania za znakiem B-36 (zakaz zatrzymywania się, art. 46. 4 prd) kierowcy pojazdu [numer rej.] w dniu 8.08.2024 o 18:37 w Szczecinie przy alei Wojska Polskiego 38 (RSOW). Zgodnie z informacją o czynnościach wyjaśniających wobec wskazanych zdarzeń, KP Szczecin-Śródmieście nie znalazł znamion wykroczenia. Na początku tego odcinka alei Wojska Polskiego znajduje się znak B-36 (umieszczony po tej samej stronie drogi pasa jezdni, co parkujący samochód). Wykroczenie to jest więc bezsprzeczne. W identycznej sprawie nr. z 19.01.2024 kierowca pojazdu nr „” zaparkowanego w dokładnie tym samym miejscu został ukarany mandatem karnym. W konsekwencji proszę o ukaranie sprawcy wykroczenia.

Zgodnie z art. 56a k.p.w. wnoszę zażalenie na niewniesienie wniosku o ukaranie w sprawie jazdy po przejściu dla pieszych kierowcy pojazdu w dniach 24.11.2023 oraz 13.01.2024 w Szczecinie przy alei Piastów 74 (RSOW , L.dz. ). Zgodnie z informacją o czynnościach wyjaśniających wobec wskazanych zdarzeń, KP Szczecin-Niebuszewo nie znalazł znamion wykroczenia polegającego na naruszeniu warunków zatrzymania na chodniku.

Zwracam uwagę, że w obydwu zgłoszeniach wskazywałem na złamanie art. 26. 3.3. p.r.d. tj. zakazu jazdu po przejściu dla pieszych. Z dostarczonego przeze materiału wynika jednoznacznie, że kierowca pojazdu musiał przejechać przez przejście dla pieszych. W analogicznej sprawie prowadzonej przez KP Szczecin-Śródmieście (RSOW , L.dz. WP ) słusznie przyjęto, że legalny wjazd na teren prywatnej działki przy Bałuki 24 nie jest możliwy bez naruszenia przepisów.

Odmowa ukarania sprawcy takiego postępowania wskazywałaby, że albo Policja wierzy w teleportację, albo przyznaje, że zakaz jazdy po chodniku jest martwym przepisem. W konsekwencji proszę o ukaranie sprawcy wykroczeń.

Zgodnie z art. 56a k.p.w. wnoszę zażalenie na niewniesienie wniosku o ukaranie za jazdę wzdłuż chodnika i przejścia dla pieszych (art. 26. 3.3 prd) na pl. Grunwaldzkim 4 w Szczecinie kierowcy pojazdu w dniu 12.09.2024 (RSOW ).

Zgodnie z informacją o czynnościach wyjaśniających wobec wskazanych zdarzeń, KP Szczecin-Niebuszewo ukarała kierującego pojazdem za naruszenie warunków zatrzymania na chodniku. Za czynność tę przewidziano mandat w wysokości zaledwie 100 zł.

Kierowca tego pojazdu dokonał szeregu wykroczeń, niszcząc infrastrukturę i narażając pieszych na niebezpieczeństwo. Manewrowanie ciężarówką po chodniku i przejściu dla pieszych jest skrajną nieodpowiedzialnością. Złamane przepisy, które udokumentowałem na filmie to: 1/ Jazda wzdłuż chodnika i przejścia dla pieszych (art. 26. 3.3 prd) 2/ Zatrzymanie się z dala od krawędzi jezdni (art. 47. 2 prd) 3/ Zatrzymanie na drodze dla pieszych pojazdu o dmc powyżej 2,5 t (art. 47. 1 prd) 4/ Używanie słów nieprzyzwoitych (art. 141 kw) W konsekwencji proszę o adekwatne ukaranie sprawcy wykroczenia.

Zgodnie z art. 56a k.p.w. wnoszę zażalenie na niewniesienie wniosku o ukaranie w sprawie parkowania z dala od krawędzi jezdni (art. 47. 2 prd) kierowcy pojazdu w dniu 17.07.2024 o 17:12 w Szczecinie przy ul. Bogusława X 51.(RSOW ). Zgodnie z informacją o czynnościach wyjaśniających wobec wskazanych zdarzeń, KP Szczecin-Śródmieście nie znalazł znamion wykroczenia.

Jeśli jazda po tzw. „deptaku Bogusława” o godzinie 17 nie jest wykroczeniem, to oznaczałoby to faktyczną legalizację dowolnego parkowania w tym miejscu przez całą dobę. Dodam, że w analogicznej sprawach nr oraz RSOW ukarali Państwo sprawcę wykroczenia mandatem karnym. W konsekwencji proszę o ukaranie sprawcy wykroczenia.

ZAŻALENIE na postanowienie Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo o umorzeniu Na podstawie art. 306 § 1 k.p.k. wnoszę zażalenie na postanowienie Prokuratury Rejonowej Szczecin-Niebuszewo z dnia r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie narażenia mnie na niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu przez kierowcę pojazdu o numerze rejestracyjnym . Składam je w imieniu własnym, jako pokrzywdzony, zamieszkały w pod adresem , w terminie 7 dni od doręczenia mi zaskarżonego postanowienia.

UZASADNIENIE

Do postanowieniu o umorzeniu nie załączono uzasadnienia. Wskazano jedynie możliwość „uzyskania najważniejszych powodów rozstrzygnięcia ustnie”. Niestety postanowienie nie daje żadnych możliwości nawiązania kontaktu z prowadzącym sprawę [stopień, imię, nazwisko] a jego dane kontaktowe nie są dostępne na stronach Zachodniopomorskiej Policji. W konsekwencji nie znam powodów postanowienia o umorzeniu.

Stan faktyczny

W dniu 18 marca 2025 r. ok. godz. 13:00 w Szczecinie przy ul. zostałem z premedytacją staranowany samochodem marki Opel, nr rej. . Sprawca, pomimo zakazu wjazdu (administrowanego przez TBS i wspólnotę mieszkaniową, potwierdzonego znakiem drogowym), potrącił mnie, a następnie przewiózł na masce kilkadziesiąt metrów. Stojąc w prześwicie bramowym nie miałem możliwości ucieczki. Materiał filmowy jasno pokazuje, że pojazd mieści się w bramie z bardzo wąskim zapasem.

W tej sytuacji mogłem: 1/ uciekać w głąb bramy ryzykując najechanie na mnie od tyłu; 2/ wskoczyć na maskę pojazdu ryzykując upadkiem pod pojazd lub zgnieceniem kończyn o ściany prześwitu bramowego. Dzięki instynktownej reakcji uniknąłem obrażeń, jednak czyn ten jednoznacznie narażał mnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu – zgodnie z treścią art. 160 § 1 k.k. Nie wezwałem Policji, lecz niezwłocznie złożyłem zawiadomienie o przestępstwie do Prokuratury Rejonowej w Szczecinie.

Załącznikiem do zawiadomienia było oryginalne nagranie wideo dokumentujące zachowanie sprawcy:

Uniemożliwiając kierowcy popełnienie wykroczenia nie mogłem mieć świadomości, że zdecyduje się na świadome najechanie na mnie. Owszem, przed zdarzeniem kierowca był wulgarny ale nie agresywny fizycznie.

Zwracam uwagę, że ze względu na konstrukcję przepisów w momencie wjechania na teren prywatny (jakim jest podwórze kamienicy ___) przestają obowiązywać przepisy o ruchu drogowym. Tj. kierowca, któremu uda się zamienić to podwórze w prywatny parking nie popełnia żadnego wykroczenia. Mimo postępowania niezgodnie z wolą wspólnoty mieszkaniowej i znaków drogowych przed wjazdem.

Mając świadomość tego faktu wspólnota zablokowała fizycznie wjazd na teren posesji. Niestety któryś z mieszkańców usunął tę blokadę (także wbrew woli wspólnoty). Powyższe oznacza, że jedynym sposobem na wyegzekwowanie zakazu wjazdu na ten teren jest fizyczne uniemożliwienia wjechanie na niego pojazdem mechanicznym. Gdybym pozwolił kierowcy wjechać na ten teren a następnie wezwał Straż Miejską lub Policję to nie podjęliby oni żadnych czynności (zweryfikowałem to w praktyce).

Z tego powodu moja decyzja o fizycznym zablokowaniu przejazdu była racjonalna. Jak widać na nagraniu próbowałem uniemożliwić kierowcy wjazd za pomocą infrastruktury (drzwi bramowych). Niestety ta próba nie powiodła się. Zarzut naruszenia prawa

Zaskarżam umorzenie dochodzenia z uwagi na błędną kwalifikację prawną – organ prowadzący uznał, że „czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego” (art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.), podczas gdy spełnione są przesłanki przestępstwa z art. 160 § 1 k.k. Polega ono na narażeniu innej osoby na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Żądanie 1/ Wnoszę o uchylenie zaskarżonego postanowienia o umorzeniu dochodzenia. 2/ Zobowiązanie Prokuratora Rejonowego w Szczecinie do kontynuacji postępowania 3/ Informowanie mnie na podany adres e-mail/telefon o wszelkich czynnościach podjętych w sprawie.